Życie pisane ruchem

Życie to odnajdywanie balansu, swojego środka ciężkości, wędrówka od bezwładności do kontroli. Składa się z pewnych cyklów i czasu, który niekiedy pędzi i wymyka się rozumowi, a czasem pełza w zwolnionym tempie. Spektakl Otros Rastos Daniela Abreu jest odzwierciedleniem tych sił. Jego etiudy składają się na godzinne zwierciadło życia. Czym ono właściwie jest?

Surowa scena, lekko oświetlona łagodnym, miękkim snopem światła. Tutaj najważniejsza okaże się ta przestrzeń, którą kreować będą trzy piękne ciała. Przez około dziesięć scen ciała te rozwijają się jak kwiaty. Próbują złapać równowagę między oddaniem a kontrolą. Postaci gubią się, żeby odnaleźć się na nowo. Walczą, aby się następnie pogodzić. Umierają i rodzą się w codziennych czynnościach. Spadają, by ponownie się podnieść.

Ruch w choreografii Abreu koncentruje się na akcji. Biorąc pod uwagę to, że życie jest przede wszystkim dynamiką, tancerze stwarzają sceny, stapiając się w konfrontacji. Malują ciałem przestrzeń, naznaczając ją niby pociągnięciem pędzla. Ruchy są długie, intensywne, głębokie. Odtwarzają ludzkie emocje, w których widać każdy grymas. Czasem współpracują, czasem są odosobnione, tworzą swoją melodię.

Tym, czego brakuje w kompilacji owych etiud, jest historia. Fabularyzacja doskonale wyciosanych ruchów „dołożyłaby” dziełu więcej sensu. Brakuje punkt kulminacyjnego, który nadałby całości spójności.

Aleksandra Pyrkosz, Teatralia Warszawa
Internetowy Magazyn „Teatralia”, numer 108/2014

10. Międzynarodowy Festiwal Teatrów Tańca Zawirowania (24–29 czerwca 2014)
Otros Rastros
reżyseria: Daniel Abreu
scenografia: Daniel Abreu
światło: Daniel Abreu
asystent reżysera: Janet Novas
taniec: Anuska Alonso, Alvaro Esteban, Daniel Abreu