Znaleźć swoje niebo (Motyle)

Motyle to historia o pokonywaniu własnych słabości. Jej autorka, Marie-Eve Huot, opowiada o lotnictwie, pasji, tęsknocie za młodzieńczymi marzeniami. Główna bohaterka traci w tragicznych okolicznościach ojca. Chcąc oswoić ból związany z nagłą stratą, odtwarza w pamięci wspomnienia wspólnych rozmów z ukochanym rodzicem. Dramat przenosi czytelnika do przeszłości. Zabieg  ten pozwala lepiej zrozumieć postaci, ich wewnętrzne dramaty, smutki, ale także radości. Motyle to historia opowiadana z perspektywy dzieci – obok dziewczynki Amelki pojawia się także jej tata jako chłopiec, a gdzieś między nimi wspomnienie legendarnej Amelii Earhart.

W wyniku katastrofy lotniczej główna bohaterka traci ojca – zamyka się w sobie i przestaje mówić. Autorka tekstu odkrywa  wewnętrzny świat uczuć jedenastoletniej dziewczynki, która zmaga się z osobistym dramatem i rozdzierającym ją od środka ogromnym bólem.

Motyle przedstawiają historię lotnictwa z punktu widzenia Amelki, a także jej silną relację z tatą. Pogrążona w ciszy dziewczynka, buduje swoją własną rzeczywistość, w której rozmawia z rodzicem o lataniu, Amelii Earhart i pierwszych latających maszynach.

W Motylach pojawia się postać ojca jako małego chłopca, który marzy, żeby zostać pilotem. Młodzieńcze marzenie wydaje się nie do spełnienia, ponieważ ten od najmłodszych lat cierpi na lęk wysokości. Słabość nie przeszkadza mu jednak z pasją kolekcjonować zdjęć przedstawiających samoloty i czytać o losach swoich  podniebnych idoli. Dzięki rozmowom o lotnictwie Amelka lepiej poznaje tatę, który  szczerą chęcią wprowadza ją w tajniki obsługiwania maszyn i zaraża fascynacją niebem. Dziewczynka odkrywa w ten sposób swoją własną pasję – motyle.

Huot skupia się na ukazaniu dziecięcych lęków przed realizowaniem własnych marzeń. Jej dramat mówi o strachu, ale także zachęca do przełamywania własnych słabości, jak Ikar, który „wzbija się tak wysoko, że dotyka prawie słońca”.

Motyle zawierają mądre i rozbudowane dialogi. Charakterystyczni bohaterowie – młodzi marzyciele – próbują znaleźć sposób na pokonanie kryjących się w nich lęków. Chłopiec pragnie wznieść się wysoko przy użyciu latającej maszyny, a dziewczynka „na nowo oswoić otoczenie” po śmierci taty.

Huot podejmuje trudny temat i z pewnością jej sztuka jest nie tylko dla dzieci. Motyle ukazują ponadczasowe prawdy – uczą jak podnosić się po upadkach i po traumatycznych przeżyciach. Autorka nie skupia się na teraźniejszości – stosuje retrospekcję, a ta pozwala lepiej zrozumieć bohaterów i ich dziecięcy świat.

 

Angelika Szubert, Teatralia Wrocław

Internetowy Magazyn „Teatralia”, numer 176/2016

 

Recenzja książki

Marie-Eve Huot, Motyle

tłumaczenie: Jan Nowak

wydawca: DramEdition, Poznań 2014

liczba stron: 35

 

Angelika Szubert – studentka historii sztuki. Absolwentka dziennikarstwa. Estetka, miłośniczka surrealizmu i teatru dramatycznego.