Wytańczyć obraz (La ligne de Vie)

Wytańczyć obraz (La ligne de Vie)

Mariaż malarstwa i sztuki tańca – tak krótko można określić spektakl La ligne de Vie. Tancerze z Portugalii, zafascynowani malarstwem Rene Magritte’a, szukają odwzorowań i interpretacji jego obrazów. W głębi sceny świeci księżyc jak z bajek dla dzieci, przenosi widzów do świata, w którym wszystko jest możliwe.

Minimalistyczna scenografia i operowanie czytelnymi symbolami zaczerpniętymi z obrazów belgijskiego malarza nadają ruchowi ekspresyjny wymiar. Spektakl rozgrywa się na dwóch poziomach, z plastycznego tańca wyłaniają się znane obrazy, później następuje ich przetworzenie i interpretacja. Cały czas tancerze przeistaczają się w elementy z obrazów albo wcielają w postaci, które są nośnikami mikrohistorii. To m.in. opowieści o dorastaniu, tożsamości płciowej, miłości, rozstaniu i śmierci. Choreografia jest jak kolejne pociągniecie pędzla, odmalowanie ruchem przestrzeni i zawłaszczenie jej dla własnej wypowiedzi o świecie. Jedna ze scen zapadająca na długo w pamięć to ukazanie kobiety wkładającej strojną suknię. Ta krótka etiuda przypomina moment przeistoczenia się z poczwarki w pięknego motyla. Wytańczona z każdym drgnięciem i każdym detalem choreografia zwraca uwagę na strój w życiu człowieka, jego symbolikę i znaczenie.

Dynamika ruchu wzrasta w miarę upływu czasu. Spektakl rozwija się tak, jak tytułowa linia życia. Tancerze zaczynają od odwzorowania ruchem statycznych obrazów, przechodząc z czasem do bardziej złożonych formuł wypowiedzi. Jednym z takich momentów jest nawiązanie do motywu głowy owiniętej w białą chustę. To symbol, który często pojawia się na obrazach Rene Magritte’a, znany ze słynnego płótna Kochankowie. Gest zasłonięcia twarzy całunem przywodzi na myśl śmierć, to symbol, który belgijski malarz przetwarza jako część tragicznej historii rodzinnej. Matka malarza popełniła samobójstwo, martwą kobietę wyłowiono z rzeki, jej głowa owinięta była białą koszulą.

Wypracowany, piękny w formie taniec, kunsztowna choreografia zmierzają ku kresowi, do punktu, gdzie kończy się linia horyzontu, linia życia, a zaczyna się tajemnica. Zagadka, na którą nie sposób znaleźć odpowiedź. Jest w tym porywającym tańcu wiele pytań i zarysowanych ścieżek. La ligne de vie portugalskiego teatru tańca to sztuka pobudzająca do snucia własnych interpretacji. Oddziałuje na zmysł estetyczny i emocje. Zmienia dwuwymiarową powierzchnię obrazów w przestrzenną historię opowiadaną za pomocą ciała, ruchu i muzyki. Twórcze połączenie dwóch estetyk – malarstwa i tańca – na długo pozostaje w pamięci.

Anna Galewska, Teatralia Warszawa
Internetowy Magazyn „Teatralia nr 109/2014

10.Międzynarodowy Festiwal Tańca Zawirowania (24–29 czerwca 2014)

La ligne de Vie

Almada Dance Company

dyrektor artystyczny: Maria Franco

choreografia: Carla Jordão

tancerze: Beatriz Rousseau, Daniela Andana, Luis Malaquias, Nuno Gomes, Miguel Santos

muzyka: Michael Galasso, John Zorn

kostiumy i scenografia: Carla Jordão i Fauze El Kadre

asystent choreografa: Maria João Lopes

fot. Katarzyna Chmura-Cegiełkowska