Wspomnienia z Białegostoku  (28. Dni Sztuki Współczesnej)

Wspomnienia z Białegostoku (28. Dni Sztuki Współczesnej)

Białystok, pachnący kwitnącymi kasztanami, pełen słońca i… sztuki! Przez długi czas Podlasie było dla mnie terenem zupełnie nieznanym – zdawało mi się końcem świata. Zmieniły to 28. Dni Sztuki Współczesnej. Poniżej przedstawiam kilka wspomnień, wciąż jeszcze intensywnych, barwnych, żywych…

Zaproszenie na festiwal bardzo mnie ucieszyło. Program zapowiadał się – i zresztą był – imponujący. Rzadko zdarza mi się uczestniczyć w tak interdyscyplinarnym wydarzeniu. Nie można było narzekać na nudę, każdego dnia w programie można było znaleźć co najmniej jedną rzecz konieczną do zobaczenia. Nie mogłam ominąć wernisaży – tu szczególne wrażenie zrobił na mnie pierwszy z nich – wystawa grafik Bajki bez morału Patrycji Garczyńskiej. Znane nam z popkulturowych, telewizyjnych obrazków postaci były inspiracją dla artystki, która przedstawiła je w lekko skrzywionym zwierciadle, jako odbicie w ludzkich umysłach. Kolejnym był fotograficzny DYPTYK Tomasza Tyndyka i Julia Wannabe Anny Grzelewskiej. Atmosfera tej wystawy podgrzana została muzyką graną przez didżeja..

Mocną reprezentację mieli twórcy teatralni. Poza premierowym Baconem Teatru Malabar Hotel (chapeau bas dla Marcina Bikowskiego za animację lalek), rewelacyjnym Lubiewem Teatru Nowego z Krakowa (w reżyserii Piotra Siekluckiego) i mocną Dywidendą Teatru Fuzja z Poznania, którym pozwolę sobie poświęcić osobne teksty, mogliśmy zobaczyć także wiele innych teatralnych form. Wędrowny Teatr Małe Mi z Warszawy pokazał najmłodszym uczestnikom festiwalu spektakl Ali Baba i czterech rozbójników (o spektaklu pisze redakcyjna koleżanka Agnieszka Domańska) i wprowadził w arkana sztuki tworzenia lalek teatralnych. Kolejnym ważnym wydarzeniem był występ Towarzystwa Wspierania Inicjatyw Społecznych ALPI, które wystawiło spektakl Operacja na zamkniętym sercu. Wspomnieć tu trzeba o specyficznej aurze miejsca – postindustrialnej przestrzeni opuszczonej fabryki przy ul. Węglowej. Niepełnosprawni artyści w bardzo ciekawy sposób ujęli ważne dla nich tematy: miłość, samotność, śmierć. Wydarzenie było dopracowane zarówno pod względem scenografii, jak i kostiumów. Do dziś na myśl o spektaklu czuję zapach rozbijanych butami jabłek.

Białystok tańcem stoi – kilkukrotnie mówiono mi podczas pobytu w mieście. Jedyne w swoim rodzaju wydarzenie, wędrówka taneczna Do potęgi tańca! pozwoliła osobom, które nie znały miasta, na poznanie najciekawszych  miejsc. Jednocześnie zaprezentowano co najmniej kilka styli tanecznych. Spacer rozpoczęli tancerze breakdance w Alei Bluesa, na dziedzińcu Akademii Teatralnej zobaczyliśmy układ tańca współczesnego inspirowany Świtezianką Adama Mickiewicza (tancerze tańczyli na balkonach i korytarzach AT), później w jednej z romantycznych knajpek zobaczyliśmy gorące argentyńskie tango, w miejskim parku pokaz baletowy, a na sam koniec taniec impro-kontakt przy suchej fosie.

Z ubolewaniem opuszczałam miasto już w połowie festiwalu. Pozostały wspomnienia, nowe miejsca, do których z przyjemnością będę powracała nie tylko myślami. Białystok to olbrzymi potencjał kulturalny, wielokulturowość i wielowyznaniowość. A ja „lubię to”!

Anna Petynia, Teatralia Rzeszów
 Internetowy Magazyn „Teatralia” numer 63/2013

28. Dni Sztuki Współczesnej w Białymstoku (17-26 maja 2013)

Wędrowny Teatr Lalek Małe Mi w Warszawie
Ali Baba i czterech rozbójników
muzyka: Artur Dwulit
obsada: Kajetan Mojsak, Sława Tarkowska
premiera: grudzień 2012

Do potęgi tańca! – wędrówka taneczna
zespoły: Kolor Seniorzy Dell’ Arte, Bangers, OCB, Jazz Dance, Grupa Przejściowa
tancerze niezależni: Dorota Szyc, Karolina Wiazowska, Julia Dondziło-Grześ, Ewa Hubar, Iwona Kiercul, Aleksandra Kłos, Paulina Jankowska, Ewa Hubar, Monika Kiwak, Małgorzata Werbińska, Małgorzata Antonina Pianowska, Agata Duda, Wilejka Zagórowska, Natalia Ananchikova-Ivinskaya, Genadij Ananchikov, Ksenia Opria, Edward Rej
kluby i studia tańca: Studio Działań Kreatywnych Danceoffnia, Afrolatin Jam Studio Tańca, Studio tańca FIRE STEP
choreografowie: Irina Sidoruk, Dagmara Statkiewicz, Bartosz Statkiewicz, Ziemowit Bogusławski, Dorota Baranowska, Julia Dondziło-Grześ, Klaudia Nierodzik, Katarzyna Jankowska
muzycy: Krzysztof Ostasz, Klaudiusz Bogusłowicz, Miss God, Jegomość
idea i koordynacja: Julia Dondziło-Grześ
koordynacja jamu kontakt-improwizacja: Ewa Hubar

Towarzystwo Wspierania Inicjatyw Społecznych ALPI
Operacja na otwartym sercu
reżyseria: Paulina Karczewska, Marek Ciunel, Karol Smaczny
obsada: Ula Matys, Ula Zielińska, Mariusz Kozikowski, Mariusz Bobko, Wojciech Kosior, Krzysztof Boniszewski, Marcin Matys, Maciej Szepiel, Katarzyna Kupińska, Katarzyna Zdrojkowska, Dariusz Wilk

Anna Petynia – ur. 16 września 1988 w Przemyślu. Absolwentka informacji naukowej i bibliotekoznawstwa ze specjalizacjami: kultura czytelnicza i medialna oraz teatrologia na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Publikowała w wielu gazetach studenckich, m.in. „Ofensywie”, „Głosie Humanisty”, czy „5Ścianie”. Od stycznia 2008 w redakcji „Teatraliów”. Nie tylko relacjonuje lubelskie życie teatralne, lecz także współtworzy gazety („Fora Nova”, „Na stronie”) na festiwalach teatralnych.