Współczesna generacja (Przypadek Klary)

Współczesna generacja (Przypadek Klary)

Współcześnie wielu młodych ludzi walczy o przetrwanie. Zamyka się na świat. Otwiera na używki. Desperacko próbuje odnaleźć swoją godność, gubiąc po drodze wrażliwość. Odziera swoje człowieczeństwo ze skóry. Zamiast trwałych uczuć – jednorazowe emocje. Pokolenie zobojętniałe na cierpienie drugiego człowieka. Jałowe. Egocentryczne bestie nie wiedzą, co to litość.

Przypadek Klary to dyplomowy spektakl studentów IV roku PWST w reżyserii Elżbiety Czaplińskiej-Mrozek. Wcześniej we Wrocławiu, w sztuce Pawła Miśkiewicza, tytułową Klarę na deskach Teatru Polskiego zagrała Kinga Preis. Inspiracją dla obu spektakli była twórczość niemieckiej pisarki Dei Loher.

Przypadek Klary to historia współczesnej, młodej kobiety. Praca, polegająca na pisaniu instrukcji obsługi, przestaje ją satysfakcjonować. Rodzi się w niej bunt wobec zaistniałych form życia, czego skutkiem jest nagła strata źródła dochodów. Związki, które buduje, nie mają stabilnych fundamentów, więc prowadzą bohaterkę do samotności i desperacji. Rzuca się w objęcia przypadkowego mężczyzny. Pragnie oddać ciało dla potrzeb eksperymentów medycznych. Prosi szwagra o kredyt. Ratuje się za wszelką cenę. Każda próba walki o lepszą rzeczywistość kończy się jednak niepowodzeniem.

Spektakl odziera ze złudzeń, że jednostka jest w stanie pokonać własne słabości. Klara to przypadek nam wszystkim dobrze znany. Próbuje odnaleźć się pomiędzy światami, w których tak naprawdę nie ma dla niej miejsca. Jest wrażliwa i ufna, więc bardzo łatwo pada ofiarą osobistych korzyści innych.

Jej historia uświadamia, że same chęci nie wystarczą, by postawić wszystko na jedną kartę, wziąć kredyt i zacząć od nowa. To z pozoru banalne zachowanie bohaterki to nic innego jak próba walki o siebie, szczęście i miłość.

Przypadek Klary w wykonaniu adeptów aktorstwa to spektakl bardzo nowoczesny.. Sama realizacja treści pozostawia jednak pewien niedosyt. Fabuła przypomina serialowe perypetie, gdzie nie wiadomo zupełnie, kto kogo kocha, a wzajemne relacje bohaterów opierają się na wymianie partnerów i żonglowaniu uczuciami.

Spektakl bazuje na emocjach. Ze względu na poruszaną problematykę relacji międzyludzkich, ułatwia identyfikację z główną bohaterką. Ostrzega, że ufać oznacza czasem zgubić samego siebie. Zagubić się do samego końca.

Angelika Szubert, Teatralia Wrocław
Internetowy Magazyn „Teatralia”, nr 116/2014

Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna im. L. Solskiego w Krakowie, Filia we Wrocławiu

Przypadek Klary

reżyseria: Elżbieta Czaplińska-Mrozek

asystenci reżysera: Monika Dawidziuk, Małgorzata Saniak

ruch sceniczny: Bożena Klimczak
scenografia i kostiumy: Mateusz Stępniak

autor przekładu: Jacek St. Buras

występują : Anna Kończal, Natalia Łągiewczyk, Małgorzata Saniak, Maja Wachowska, Maciej Gisman, Jan Hussakowski, Wojciech Marcinkowski, Kacper Pilch, Kamil Szeptycki

premiera: 7 listopada 2014

fot. materiały teatru