Teatr i co dalej?

Teatr i co dalej?

Strzępka i Demirski z rozbrajającą szczerością informują widzów, że projekt RE//MIX  Dario Fo przesłał instrukcje zrealizowali trochę od niechcenia, bo zmusiły ich do tego: a) sposób funkcjonowania systemu grantowego oraz b) uparte telefony od Komuny// Warszawa (gdzie spektakl był wcześniej pokazywany). W efekcie powstało coś w rodzaju wykładu performatywnego, prowadzonego przez samego Pawła Demirskiego, któremu na scenie towarzyszy tylko dwoje aktorów (Agnieszka Kwietniewska i Andrzej Kłak), odgrywających krótkie scenki.

Przedstawienie, jak zwykle w twórczości pary ochrzczonej „najbardziej kontrowersyjnym duetem polskiego teatru”, nie ma się podobać. Niektórzy mogli się poczuć obrażeni: a to bardzo grubą kreską rysowanymi żartami z Kościoła, a to wielokrotnym powtarzaniem informacji o tym, ile dramatopisarz zarabia na czterdziestopięciominutowym występie (sześć i pół tysiąca). Podążając za instrukcjami włoskiego pisarza aktywisty, artyści krytykują wszystko. Dostaje się Komunie// Warszawa, ministrowi kultury, festiwalowi Reminiscencje, są też akcenty lokalne: krakowski spleen, znani poeci i ich apolityczne skłonności („ja to pierdolę, jestem w nastroju nieprzysiadalnym”), i co tam sobie jeszcze możemy wymarzyć.

Jak wytykać błędy wszystkim, to wszystkim – w związku z tym nie brakuje też komentarzy autoironicznych. Ustami Dario Fo Demirski pyta sam siebie, jakie są rzeczywiste społeczne skutki przedstawień teatralnych, nawet zaangażowanych politycznie, skoro na widowni „siedzi osiem osób, z czego sześć to dramaturdzy przedstawienia – oni się zawsze śmieją najgłośniej”. Problem tego, kto właściwie chodzi do teatru, wraca jeszcze kilkakrotnie, z mniej lub bardziej realistycznymi liczbami, ale nawet te najbardziej odpowiadające prawdzie nie ukrywają faktu, że to nie tyle żart, ile smutna rzeczywistość. Wystarczyło rozejrzeć się wokół.

Wbrew wszem wobec ogłaszanej dezynwolturze Dario Fo przesłał instrukcje to bardzo dobrze zrealizowany projekt, świetnie wyreżyserowany i napisany, zabawny i dobrze odegrany. Niemniej nie można oprzeć się wrażeniu pewnego wypalenia i braku celowości, o której wspomina się zresztą na sam koniec. Przedstawienie sprowadza się do wyliczenia i skrytykowania wielu negatywnych zjawisk w polskiej kulturze i polskim społeczeństwie, ale nie proponuje żadnych rozwiązań. Jedynym komentarzem twórców do wszystkiego, co pada ze sceny, jest bardzo uteatralizowany (i chyba raczej pusty) gest dramatopisarza, drącego notatki, z których korzystał w trakcie spektaklu. Demirski stwierdza, że jakiś czas temu utracił wiarę w siłę teatru i powinien poszukać sposobów oddziaływania na ludzi gdzieś poza nim.

Aleksandra Spilkowska, Teatralia Kraków
Internetowy Magazyn „Teatralia” numer 73/2013

38. Krakowskie Reminiscencje Teatralne (16–20 października 2013)

RE//MIX Dario Fo przesłał instrukcje

koncepcja: Strzępka&Demirski
obsada: Agnieszka Kwietniewska, Andrzej Kłak, Paweł Demirski (jako Dario Fo)
muzyka: Jan Suświłło
współpraca: Iwona Kaszkowiak
produkcja: komuna// warszawa, cykl RE//MIX 2012
partner: Teatr Polski we Wrocławiu

premiera: 16 grudnia 2012

fot. Magda Mosiewicz

Aleksandra Spilkowska – rocznik 1992, studentka wiedzy o teatrze, gdańszczanka mieszkająca w Krakowie.