Spotkania przejazdem (Hotel Misery deLuxe)

Spotkania przejazdem (Hotel Misery deLuxe)

Fuzja Teatru Kana i Krepsko Theatre Group wniosła na deski Alternatywnych Spotkań Teatralnych w Toruniu międzynarodową mieszankę, której efektem był spektakl Hotel Misery deLuxe. Teatr Kana posiada szczególne doświadczenie w wystąpieniach dla toruńskiej publiczności, podparte siedmiokrotnym udziałem w Klamrze, z czego dwukrotnie zostały one wyróżnione nagrodą.

Tuż przed wejściem na salę wisiał neonowy napis HOTEL, który podkreślał nie tylko okoliczności akcji, ale także przelotny charakter spotkania, w którym unieruchomiona na siedzeniach publiczność tworzyła żywą przestrzeń umownego budynku. Interpretacja taka nabiera szczególnego usprawiedliwienia w kontekście scenografii, na którą przede wszystkim składał się kompleks ścian połączonych w pary, tak by mogły tworzyć kąt pomieszczenia, a przenoszone w trakcie spektaklu przez aktorów, konstruowały przekrój piętra lub serię połączonych ze sobą pokoi. W takiej sytuacji to publiczność zawsze domykała prywatny tok wydarzeń. Stabilne oparcie dla scenografii stanowiły rozciągnięte na przeciwległych brzegach sceny biurka z oświetlającymi ich blat lampkami.

Jeszcze zanim widzowie zajęli miejsca, aktorzy już pracowali nad wytworzeniem teatralnej atmosfery. Z jednej strony dwóch eleganckich panów prowadziło ożywioną rozmowę przy szklaneczce szkockiej, z drugiej natomiast zakatarzony portier pochylał się nad plikiem gazet, które odganiały jego znudzenie pracą. Pomiędzy nimi, w korytarzu, młoda blondynka w jedwabnym szlafroku zmysłowo oparła się o ścianę. Kobieta, nie mogąc zdobyć zainteresowania portiera pochłoniętego prasowymi informacjami, odeszła z parą mężczyzn.

Taniec ścian, który rozpoczął się chwilę po wejściu aktorów w role, jest porywającym doświadczeniem udowadniającym, że dwie połączone ze sobą ściany wystarczą, żeby stworzyć przestrzeń zamkniętą i odciąć jednostkę od związków, w które jest wpleciona i wrzucić ją w ślepą samotność. Przebudowywanie przestrzeni, stawiającej bohaterów obok siebie, a jednak oddzielnie, tylko potęguje efekt błędnego poszukiwania spotkania, zwłaszcza kiedy ta relacja nawiązuje się poprzez ścianę. Oprócz tego, substytutem kontaktu były różnego rodzaju przedmioty, jak piórko i telefon, czy nadużywany alkohol, które podlegając swobodnym odczytaniom, stawały się uniwersalnym językiem przekazu nie słowa, lecz myśli. Gra subtelnymi znaczeniami i uwypukloną groteską dokonywała się pod postacią wychodzenia z nocnej szafki lub posiadaniem trzech nóg. W takiej sytuacji słowa zniwelowane do szumu i niewyraźnych szeptów, odnajdywały się doskonale. Najlepiej określiła to po spektaklu sama aktorka, Bibianna Chimiak, mówiąc, że przy pracy nad Hotel Misery deLuxe, artystom zależało aby: „odnaleźć słowo i nie powiedzieć go”.

Bardzo ważnym elementem była muzyka Mayima Alperta, która nieodłącznie, niemal przez cały czas trwania przedstawienia, nadawała mu rytm, kierując emocjami i ruchami aktorów, stymulując jednocześnie wrażliwość odbiorców. Poza muzyką, brak słów, uzupełniała oprawa świetlna, która wydobywała ze zmiennego planu wydarzeń te o szczególnej wartości.

Ostatnia scena swoim układem przestrzennym nawiązuje do rozpoczęcia spektaklu. Przy recepcji ponownie zasiada znużony portier, wczytując się w gazetę, jakby to w niej doszukiwał się wszelkich możliwych sensacji, które mają miejsce między ścianami jego hotelu, a których widownia mogła naocznie doświadczyć. Motywacją do spotkań w nędznym budynku jest potrzeba choćby nędznej miłości, która chociaż na chwilę przepędzi gnębiące osamotnienie. Zatrzymując się w takim miejscu na dłużej albo staniemy się zobojętniali na wszelkie przejawy uczucia, albo otworzymy się na każde niezobowiązujące uniesienie. I właśnie zbliżenie tych postaw finalizuje się w ciemnościach.

Adam Mokwin, Teatralia Trójmiasto
Internetowy Magazyn „Teatralia”, numer 93/2014

XXII Alternatywne Spotkania Teatralne Klamra, 8-15 marca, Toruń
Teatr KANA i Theatre KREPSKO Group
Hotel Misery deLuxe
reżyseria: Linnea Happonen
scenografia: Andrea Szakál
muzyka: Mayim Alpert
występują: Bibianna Chimiak, Linnea Happonen, Dariusz Mikuła, Karolina Sabat, Piotr Starzyński, Jiří Zeman
premiera: 6 grudnia 2013