Sekretne życie zabawek (Zabawki)

Sekretne życie zabawek (Zabawki)

Kilka tygodni temu odbyła się oficjalna premiera spektaklu Zabawki, przygotowanego przez Fundację Pantomima. Zabawki to bajka pantomimiczna, adresowana do dzieci w wieku szkolnym, choć także przedszkolaki oglądają ją z zainteresowaniem. To historia zabawek, które – niewidziane przez ludzi – ożywają i przeżywają własne przygody, emocje, problemy i radości.

Zabawki zostały wyreżyserowane przez Annę Nabiałkowską, wieloletnią aktorkę Wrocławskiego Teatru Pantomimy im. Henryka Tomaszewskiego, która pracowała jeszcze pod okiem samego Mistrza, i w której estetyce scenicznej widać liryczną, subtelną wrażliwość. Zabawki to pierwsze zakrojone na większą skalę przedsięwzięcie Fundacji Pantomima, powstałej jakiś czas temu dzięki wysiłkowi i entuzjazmowi miłośników sztuki mimu. Spektakl grany jest na scenie Wrocławskiego Centrum Twórczości Dziecka przy ulicy Kuźniczej.

W przedstawieniu widzimy czworo bohaterów. Laleczka Niteczka (w tej roli Katarzyna Łuczyńska) to wiotka lalka płócienna – skromna, nieśmiała i delikana. Jej koleżanka Lalka Modnisia (Magdalena Młynarczyk) jest postacią przebojową i dość samolubną – zapatrzoną w lusterko strojnisią. Kowboj (Marcin Cichoń) to dzielny, pełen fantazji bohater. Bob Budowniczy z kolei, zwany też Robocikiem Konstruktorem (Bartosz Kościelniak), jest dobrodusznym, przyjaznym i odważnym ludzikiem w niebieskim kombinezonie robotniczym.

Zabawki pokazują różne wydarzenia z życia czworga postaci: ich radości, przyjaźń i zabawę – ale też smutki, strachy i rozczarowania. Już od pierwszych scen, w których Doktor Stwórca (Dorota Sobieraj) prezentuje lalkę ze sznurków i czule chowa ją do skrzyni – mali widzowie odczuwają atmosferę tajemniczej przygody. Każda z postaci nie tylko wygląda, ale i porusza się inaczej – bajkowi bohaterowie są kreowani ruchem: każdy ma jakieś charakterystyczne gesty, mimikę i sposób chodzenia. W ten sposób dzieci uczą się wrażliwości na ruch i obraz.

Warto zaznaczyć, że w kilkudziesięciominutowym przedstawieniu nie pada ani jedno słowo. Cała uwaga dzieci jest przyciągana przez wydarzenia, które dzieją się na scenie. A jest ich niemało i każde z nich intryguje: moment, gdy zepsuł się Bob Budowniczy i pozostali z troską starają się przywrócić go do życia; kiedy zabawki odkrywają zapakowane dla nich prezenty, odpakowują je i dzielą się nimi; gdy wchodzą do kartonu, przedostając się do innych, bajkowych miejsc i zaczarowanych przestrzeni. W przygodach czworga różnych, lecz zaprzyjaźnionych bohaterów, nie zabrakło momentów lekkiej grozy, kiedy to kuszeni są przez Złe Chochliki (Elżbieta Aleksandrowicz, Dorota Sobieraj), które zabierają nakręcające lalki mechanizmy itd., itp.

Między lalkami dochodzi do różnych sytuacji, które wymagają wzajemnego wsparcia lub pomocy i w których postaci zachowują się życzliwie, ale czasami też egoistycznie. Jak informuje WCTD w opisie spektaklu: „Wspólna przygoda zabawek pokazać ma ścieranie się charakterów, określanie postaw oraz dokonywanie dobrych lub złych wyborów i ich konsekwencje”. I to, co w tym zdaniu zostało uczenie przekazane rodzicom, rzeczywiście ma miejsce w główkach dzieci. Maluchy i uczniowie podstawówki mają szansę zobaczyć – w bezpiecznej, scenicznej przestrzeni otulonej ciepłym żółtym światłem i poetycką muzyką – jakie są skutki życzliwości, przyjaźni i pomocy, a jakie – egoizmu i opuszczenia kogoś w potrzebie. Wszystko to pokazano w pięknej tonacji kolorystycznej, z dużą wrażliwością malarską. Spektakl przyjemnie się ogląda i uwaga dzieci zostaje utrzymana. Kilkuletnie maluchy mogą wprawdzie po około półgodzinie tracić koncentrację, jednak i one zaciekawiają są wydarzeniami w ostatnim kwadransie (spektakl trwa około 50 minut) pełnym niesamowitości i przygód.

Na koniec należałoby podkreślić, że twórcy spektaklu – Fundacja Pantomima wraz z reżyserką Anną Nabiałkowską – podjęli się szlachetnego i nieocenionego zadania: ożywienia dziecięcej wyobraźni za pomocą obrazów i muzyki, bez użycia słów. Jako dorośli wszyscy zdajemy sobie sprawę, że nie jest to proste w epoce szybkich, dynamicznych komunikatów wizualnych, które jak w kalejdoskopie przetaczają się przed oczami dzieci, pozbawiając je dłuższych chwil ciszy, refleksji i delektowania się pięknymi obrazami. Na szczególną pochwałę zasługuje więc plastyczna uroda spektaklu, która – choć kreowana tylko przez aktorów i nieliczne rekwizyty – urzeka pięknem wizualnym. Ponadto w tle sączy się ciekawa, liryczna muzyka, która wspiera akcję przedstawienia: tak momenty piękne, tajemnicze, jak i te niepokojące. Jak do tej pory – czyli na premierze 5 października i na pokazie dla szkół 20 października – Zabawki były bardzo dobrze przyjmowane przez małych widzów, a ich walory podkreślali także opiekunowie maluchów. Pozostaje więc tylko życzyć twórcom i widzom kolejnych osiągnięć i dobrych wrażeń, by wyjątkowa sztuka pantomimy nadal zapładniała dziecięcą fantazję i skłaniała do refleksji.

Amelia Kiełbawska, Teatralia Wrocław
Internetowy Magazyn „Teatralia” Nr 113/2014

Fundacja Pantomima i Wrocławskie Centrum Twórczości Dziecka

Zabawki

Scenariusz i reżyseria: Anna Nabiałkowska

Obsada: Katarzyna Łuczyńska, Magdalena Młynarczyk, Bartosz Kościelniak, Marcin Cichoń, lżbieta Aleksandrowicz, Dorota Sobieraj

premiera: 5 października 2014

fot. materiały organizatora