Pomniejszacz, samowar i szafa (Improwizacje)

Pomniejszacz, samowar i szafa (Improwizacje)

Scena Ciśnień Teatru Muzycznego Capitol posłużyła za miejsce autorskiego eksperymentu Agaty Dudy-Gracz. Reżyserka rozpoczęła we wrocławskim teatrze cykl aktorskich improwizacji, które widzowie będą mogli oceniać w każdy ostatni poniedziałek miesiąca – począwszy od 26 stycznia. Comiesięczne spotkania o nazwie Improwizacje będą różniły się tematem podjętej gry oraz aktorami, którzy zostaną do niej zaproszeni. Reszta, a więc sposób organizacji tego spotkania pozostanie bez zmian.

W styczniowych Improwizacjach wzięli udział aktorzy: Mirosław Baka, Agnieszka Grochowska, Anna Smołowik, Dominika Bednarczyk, Dorota Pomykała oraz kompozytor – Piotr Dziubek, którzy godzinę przed spotkaniem z widzami otrzymali zalakowane listy. Każde z nich odczytało ich treść, ale nie mogło podzielić się nią ani z widzami, ani z pozostałymi artystami – w ten sposób na scenie spotkało się sześcioro aktorów, którzy, zamknięci w jednym pokoju, musieli stworzyć interesującą dla odbiorców sytuację sceniczną. W listach otrzymali wskazówki co do ich fizyczności, osobowości, specyfiki zachowań i relacji z pozostałymi bohaterami. To wszystko – poprowadzenie fabuły zależało już wyłącznie od nich samych. Publiczność poznała treść listów dopiero po zakończonym spektaklu.

Pokaz, który obejrzeliśmy 26 stycznia, inspirowany był czechowowskimi Trzema siostrami, co zdradziła Duda-Gracz, ale co również daje się zauważyć już po kilku minutach improwizacji. Cała reszta tworzy się i formuje na naszych oczach, prowadząc w końcu, poprzez kilka dynamicznych zmian dramaturgicznych, do zgrabnej pointy.

Do zadań aktorów należało tak współpracować na scenie, aby stworzyć wspólną – i spójną – historię. To, co jak się później okazuje, spotyka się w świadomości każdego z bohaterów, to muzyka, którą słyszą w tle i pożar, który wspólnie wspominają. Fizycznie łączy ich jedna, wyznaczona za pomocą białej taśmy przestrzeń, sukcesywnie zmniejszana przez narratora, w końcu zmuszającego ich do bardzo ciasnego uścisku. Piotr Dziubek, tworzący muzyczne tło dlatego, co dzieje się na scenie, staje się „pomniejszaczem”, gdy tylko światło zmieni kolor – podobnie na dźwięk dzwonków i gwizd reagują aktorki, stając się na chwilę zegarem, samowarem i szafą.

Agata Duda-Gracz, decydując się na taki akurat rodzaj pracy z tak doskonałymi aktorami, pokazała nie tylko ich imponujący warsztat, ale również to, co w teatrze uznaje za najważniejsze – poszukiwanie. W efekcie oglądamy gęsty od znaczeń spektakl z rozbudowanymi emocjonalnie bohaterami i świadomością aktu tworzenia, który dzieje się „tu i teraz”, balansując na krawędzi eksperymentu, laboratorium i performansu. Mniej ważny jest tu efekt końcowy – raczej istota samego poszukiwania, a więc tego, czemu mogliśmy z satysfakcją przyglądać się przez prawie półtorej godziny. Pozostaje tylko czekać na kolejne spotkanie, które, mam nadzieję, powtórzy sukces pierwszego.

Karolina Obszyńska, Teatralia Wrocław
Internetowy Magazyn „Teatralia” numer 125/2014

Wrocławski Teatr Muzyczny Capitol

Improwizacje

pomysł: Agata Duda-Gracz

improwizują: Mirosław Baka, Agnieszka Grochowska, Anna Smołowik, Dominika Bednarczyk, Dorota Pomykała oraz Piotr Dziubek
pan od wuefu: Tomasz Wesołowski

pierwszy pokaz: 26 stycznia 2015

Karolina Obszyńska – rocznik 1989. Magister filologii polskiej (specjalność teatrologiczna), wcześniej studentka Uniwersytetu Warszawskiego. W „Teatraliach” od 2009 roku, w teatrze od zawsze. Publikuje także w „Teatrze”, „Didaskaliach” i „Teatrze Lalek”, na portalu wywrota.pl i ArtPapier.com. Ponad wszystko kocha pantomimę i teatr dramatyczny, zwłaszcza spektakle Krystiana Lupy i Krzysztofa Warlikowskiego.