Pamięć oddechu (DO)

Pamięć oddechu (DO)

Pierwszego dnia Międzynarodowego Festiwalu Tańca Współczesnego KRoki swój spektakl zaprezentowała grupa KIJO, która samą siebie określa jako „platformę” stanowiącą przestrzeń dla spotkania i wymiany doświadczeń. Reprezentowana przez dwóch młodych i gibkich mężczyzn, pokazała, jak połączyć taniec, improwizacje i sztuki walki. Tym samym wpisała się w szeroko zakrojony projekt Inter-Kultury.

Siedzimy na podłodze we foyer, przed nami rozciąga się czarny pas sceny. Jesteśmy bardzo blisko, prawie dotykamy ciemnej gumy. Na początku jest ciemno. Po chwili z tylnej ściany wynurzają się, powoli i precyzyjnie, dwie postaci, których nie widać zbyt dobrze. Siadają z różnych stron, naprzeciw siebie, tak jednak, aby ani ich ciała ani spojrzenia nie krzyżowały się. Jedna z nich wiąże na oczach czarną opaskę. Od tego momentu nie widzi przestrzeni,w jakiej się porusza, jedynie ją czuje.

Światło rozjaśnia się. Jeden z tancerzy pozostaje wciąż nieruchomy, oddychając głośno i głęboko. Drugi w tym czasie rozpoczyna serię precyzyjnych ruchów, które przypominają taniec, ale i gimnastykę podobną do jogi. Interesująco robi się, gdy dochodzi do interakcji między artystami. Pomijając późniejsze chwile samotnej improwizacji, ich ciała splatają się ni to w tańcu, ni w walce, idealnie odpowiadając na potrzeby partnerów. Sztuka walki, jaką prezentują, to kung fu, będąca raczej metodą obrony niż ataku. Dzięki temu ruchy są płynne, brak w nich agresji, a dużo więcej jest siły płynącej z głębi. Imponuje też umiejętność tańca bez pomocy zmysłu wzroku.

Spektakl nosi tytuł Do, co po japońsku oznacza drogę. W tym kontekście czytać możemy ją nie tylko przestrzennie, ale i w odniesieniu do ludzkiego umysłu, równie zawiłego, nieskończonego i skomplikowanego. Niezwykła cisza towarzysząca poruszeniom, przerywana czasem przez świsty, oddechy i okrzyki bojowe, a także mistrzowskie, pełne godności opanowanie ruchu i mimiki, zostają skontrastowane w ostatniej minucie z nagłym wybuchem zmiksowanej muzyki popularnej japońskiego twórcy i kompozytora. Na wskroś poważni tancerze zaczynają igrać z konwencją, poruszając ironicznie biodrami  w stylu tańca disco, pozostawiając jednocześnie pewne ruchy z kręgu tradycji wschodu. Pokazują tym samym, że nasze myślenie o Oriencie jako siedlisku klasycznych sztuk walki, tańca i kultury, nie jest już ani adekwatne, ani właściwe.

Kaja Podleszańska, Teatralia Kraków
Internetowy Magazyn „Teatralia”, nr 94/2014

Międzynarodowy Festiwal Tańca Współczesnego „KRoki” 2014

Grupa Kijo

DO

choreografia, taniec: Michał Ratajski, Adrian Bartczak
kostiumy: Zuzanna Markiewicz
muzyka: Kenji Kawai Ghost in the Shell – soundtrack mix

fot. mat. teatru

Kaja Podleszańska – 1992, studentka teatrologii na UJ, feministka, miłośniczka szeroko pojętej literatury i zdrowego jedzenia, lubi słońce, mieszka w Krakowie.