Od mitycznego kręgu po poetyckie solo (If At All)

Od mitycznego kręgu po poetyckie solo (If At All)

Nie bez przyczyny Kibbutz Contemporary Dance nazywany jest jednym z najlepszych teatrów tańca na świecie. O ich artystycznym kunszcie przekonali się widzowie Festiwalu Zawirowania. Przedstawienie If At All zaczarowało publiczność, wśród której zasiadało wielu znakomitych tancerzy. Owacje na stojąco nie miały końca.

To spektakl niesamowicie plastyczny i widowiskowy, w którym poszczególne elementy schodzą się w jednym punkcie. Taniec, światło i muzyka tworzą spójną, dopełniającą się triadę. Choreografia wymyślona przez Ramiego Be’era zachwyca na każdym poziomie, jest przepiękna wizualnie, co chwila przeistacza się z jednej formy w drugą. Wykorzystując umiejętności ludzkiego ciała, tworzy za jego pomocą poetyckie obrazy.

Rami Be’er nie opowiada jednej spójnej historii, jego widowisko ma charakter mistycznego poszukiwania mowy ciała. Choreograf wsłuchuje się w rytm i tworzy wspólne sekwencje ruchu dla grupy ludzi występującej jako całość, szuka porozumienia ponad słowami. Dlatego tak trudno opisywać If At All. Jego siłę nie sposób przełożyć na słowa, przedstawienie działa na głębszym poziomie. Czasem przypomina etniczny taniec na cześć bóstwa, pochwałę wspólnego życia, innym razem podkreśla odrębność, samotność, uczucia doświadczane przez jednostkę. Dzieje się to na przykład za pomocą trójkątnego, punktowego światła wyznaczającego odrębne sfery na scenie. Odizolowani tancerze rysują ruchem pochwałę indywidualności, pewnej strefy intymnej, do której nikt nie ma dostępu. To choreografia, która podąża za naturalnym, odnalezionym rytmem po to, żeby za chwilę go złamać. Nic tu nie jest oczywiste i do końca określone. Synchroniczny, pulsujący taniec przeistacza się w liryczne sola i zmysłowe duety, grupowa zgodność rozdzierana jest przez poszczególnych tancerzy wkraczających w przestrzeń z innym rodzajem ruchu.

To widowisko formy, w którym światło wyznacza przestrzenie i zmienia konteksty. Scenografia zbudowana jest na kontraście ciemności i jasności, wyznaczana poprzez ruch i falujące w rytm kostiumy. Mężczyźni tańczący w ciemnych, długich spódnicach przypominają mitycznych wojowników, kobiety w czarnych trykotach – członkinie świętego plemienia. Tancerze zmieniają kostiumy w trakcie spektaklu na coraz bardziej współczesne, one również współtworzą estetyczną warstwę przedstawienia, podkreślają walory choreografii. Ciemne stroje towarzyszą partiom przypominającym ćwiczenia wojowników lub wprost wojnę, te jasne z elementami kwiatów zwiastują nowy ład. Pokój i wojna to dwa stany, w których pogrąża się świat wykreowany przez tancerzy. W tworzeniu i rozbijaniu kręgów zawiera się życiodajny cykl natury, który krąży między przeciwległymi biegunami dniem i nocą, zbiorowością i indywidualnością, życiem i śmiercią. W tle sceny przez cały czas świeci okrąg wyglądający czasem jak księżyc w pełni, innym razem jak życiodajne słońce.

Spektakl izraelskiego teatru tańca Kibbutz Dance Company zachwyca i przenosi w świat, w którym ruch i muzyka wyznaczają granice wyobraźni.

Anna Galewska, Teatralia Warszawa
Internetowy Magazyn „Teatralia nr 109/2014

10. Międzynarodowy Festiwal Tańca Zawirowania (24–29 czerwca 2014)

If At All

Kibbutz Contemporary Dance Company

choreografia, scenografia i światła: Rami Be’er
obsada: Ranana Randy, Nir Even-Shoam, Danielle Ohn, Oz Mulay, Shani Cohen, Etai Peri, Korina Fraiman, Daniel Costa, Ben Bach, Eyal Dadon, David Ben Shimon, Dafna Ironi, Tamar Barlev, Martin Harriague, Almog Kidron, Anat Oz, Olga Stetsyuk
muzyka: Volcano Choire, H. Gudnadottir, Nine Inch Nails, Massive Attack, Murcof, Olafur Arnalds, M. Richter, J. Johansson, L. Einaud,Ophir Leibovitch
kostiumy: Maor Zabar, Rami Be’er

fot. Katarzyna Chmura-Cegiełkowska