Nie czyń drugiemu, co tobie niemiłe (Siostrunie)

Nie czyń drugiemu, co tobie niemiłe (Siostrunie)

Teatr im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru przedstawił musical Dana Goggina Siostrunie, w reżyserii Jana Szurmieja. Opowieść Goggina o zakonnicach jest pełna humoru. Wymaga dystansu do Kościoła Katolickiego, pokazuje różnorodność charakterów, historii poszczególnych sióstr, ale także jest pastiszem na przestarzałe rytuały i zwykłe ludzkie zachowania, społeczne przyzwyczajenia i skłonności.

Siostrunie to spektakl w utrzymany atmosferze oazowej, dynamiczny, rozśpiewany. Przedstawia amerykańskie siostry zakonne z Hoboken, które zorganizowały show, by zebrać pieniądze potrzebne na pochówek sióstr, które zmarły po zjedzeniu zupy przyrządzonej przez siostrę Julię. Musical w reżyserii Szurmieja prezentowany był na deskach innych teatrów w Polsce niemalże bez zmian, nie licząc tych dotyczących obsady aktorskiej. Scenografia i kostiumy są bardzo bogate i pomysłowe – zakonnice jeżdżą na rolkach, prezentują nowe habity dostosowane do wykonywanej profesji, np. siostra zakonna-strażak, lub płetwonurek.

Aktorki zostały bardzo dobrze dobrane do ról, przede wszystkim pod względem wokalnym.

Na szczególną uwagę zasługuje niesamowita barwa głosu siostry Marii Hubert i siostry Amnezji, a także wyjątkowo dobry kontakt z publicznością. Widzowie wciągani są do wspólnej zabawy lub biorą udział w konkursach. Ciekawym pomysłem jest zaadaptowanie fabuły do potrzeb lokalnych: siostry z Podkarpacia odwiedzają amerykańskie zakonnice.

Niestety choreografia jest przewidywalna, podobnie jak dowcip niewyszukany i nudny, bo stary i wielokrotnie powtarzany. Scena odurzonej narkotykiem zakonnicy zwyczajnie jest przykra, tak jak śmianie się z cudzej krzywdy, głupoty lub naiwności, co w spektaklu zdarza się nagminnie. Od teatru oczekuję przynajmniej odrobiny wyrafinowania, także w sytuacjach komediowych.

Siostrunie pokazują także, jak wąskie jest spektrum pomysłów kolejnych reżyserów, którzy biorą sztukę na warsztat. Odchodzą od teatralnej elitarności w stronę domowych seansów telewizyjnych, po których nie pamięta się nic szczególnego.

Sabina Lewicka, Teatralia Rzeszów
Internetowy Magazyn „Teatralia” nr 99/2014

Teatr im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie
Siostrunie
Dan Goggin
polska wersja librettaJanusz Delf i Andrzej Ozga
polskie wersje piosenek: Andrzej Ozga
reżyseria, inscenizacja i choreografia: Jan Szurmiej
scenografia: Wojciech Jankowiak
kostiumy: Marta Hubka
Kierownictwo muzyczne: Jarosław Babula
korepetycje i przygotowanie wokalne: Bożena Stasiowska-Chrobak
korepetycje baletowe: Laila Arifulina
obsada: Joanna Baran, Dagny Cipora, Magdalena Kozikowska-Pieńko, Mariola Łabno-Flaumenhaft, Małgorzata Machowska, Małgorzata Pruchnik, Beata Zarembianka, Grzegorz Pawłowski, gościnnie: Justyna Król
premiera: 27 marca 2014
fot. mat. teatru