Muzyczny dialog na styku kultur (Return to the Voice)

Muzyczny dialog na styku kultur (Return to the Voice)

Grzegorz Bral proponuje w swoim najnowszym projekcie, Return to the Voice, podróż do oddalonej w czasie i przestrzeni Szkocji. Kolejny raz zachęca współpracujących przy spektaklu artystów nie tylko do tego, aby stworzyć dzieło sceniczne, ale również do tego, by zagłębić się w historię i kulturę społeczności, z której bogatych tradycji czerpie. Również widzowie zostają wciągnięci w tę lekcję historii i geografii, jednak w spektaklu Teatru Pieśń Kozła najbardziej przejmujące jest to, w jak perfekcyjny sposób artyści potrafią przeprowadzić ze sobą muzyczny dialog.

Spektakle Grzegorza Brala niezmiennie zachwycają  wysokim poziomem artystycznym. Wybierając do realizacji swojego przedsięwzięcia język gaelicki, twórcy manifestują fakt, że nie zwrócą się do widza wprost i że ich przekaz będzie skoncentrowany nie na słowie, lecz na emocjach. W murach kościoła św. Marii Magdaleny te emocje przyjmują wymiar duchowy i sakralny, choć niezwiązany z konkretną religią. Widzowie otrzymują dzięki temu możliwość szerszej percepcji historii opowiadanych przez artystów – nie dźwigają bowiem ciężaru interpretacyjnego słów czy sieci intertekstualnych skojarzeń, które nie pozwalają potraktować tego projektu jako nowego, zupełnie odrębnego wydarzenia. A tymczasem spektakl – czy też oratorium –  Return to the Voice w pełni zasługuje na to, aby przeżywać je w oderwaniu od tego, co zwykliśmy oglądać na lokalnych scenach. Tylko w ten sposób możemy odbyć z aktorami Teatru Pieśń Kozła przynajmniej cząstkę podróży, którą oni odbyli, pracując nad prezentowanym materiałem. Nie można jednak oglądanego widowiska pomylić z projektami typu work in progress, bo chociaż niezwykły warsztat artystów tworzących najnowsze dzieło Brala jest pierwszym, co narzuca się w jego odbiorze, to  efekt jest całkowicie dopełniony i ukończony.

O pełnym sukcesie przedsięwzięcia zainicjowanego przez Grzegorza Brala decyduje niezwykle silna kooperacja wszystkich artystów. Jest ona widoczna w każdym geście i słyszalna w każdym dźwięku Return to the Voice. Występująca z zespołem gościnnie Anna Maria Jopek znana jest szerokiej publiczności ze swego talentu muzycznego. Znamienne jest zatem to, że owa okazjonalność występu Jopek z artystami związanymi na stałe z teatrem ulega zatarciu – wokalistka pozostaje w pełnej symbiozie z pozostałymi członkami zespołu. Nie istnieje również zjawisko wychodzenia któregokolwiek z artystów na pierwszy plan – każdy w zespole ma jednakowo istotną rolę, a górę nad solowymi popisami wokalnymi bierze współbrzmienie wielu głosów. Widzowie mają niebywałą okazję podziwiać nie tyle pieczołowicie dopracowany spektakl, co oparty na zaufaniu i świadomości współodpowiedzialności muzyczny dialog.  Jest on prowadzony  w elitarnym języku i nie mam tu wyłącznie na myśli użytego do opowiedzenia celtyckich historii języka gaelickiego, lecz również ten specyficzny rodzaj porozumiewania się, który może zaistnieć tylko pomiędzy wybitnymi muzykami. Stąd intymna, przesycona nastrojem, który towarzyszy wyjątkowym wydarzeniom atmosfera – a przecież znajdujemy się w ogromnej katedrze, której daleko do kameralności.

 

Katarzyna Mikołajewska, Teatralia Wrocław
Internetowy magazyn „Teatralia”, numer 147/2015

Teatr Pieśń Kozła we Wrocławiu

Return to the Voice

reżyseria: Grzegorz Bral

muzyka: Maciej Rychły, Jean-Claude Acquaviva

obsada: Anna Maria Jopek, Emma Bonnici, Henry McGrath, Ilenia Cipollari, Julianna Bloodgood, Kacper Kuszewski, Łukasz Wójcik, Maria Sendow, Monika Dryl, Paolo Garghentino, Rafał Habel, Christopher Sivertsen

premiera: 19 grudnia 2014

fot. Mateusz Bral

 

Katarzyna Mikołajewska – rocznik 89, magister kulturoznawstwa ze specjalnością krytyka artystyczna. W Teatraliach od 2010 roku. Recenzuje spektakle także dla artPAPIERU i „2Miesięcznika. Pisma ludzi przełomowych”.