Mały chór Europy (Piccolo Coro dell Europa)

Mały chór Europy (Piccolo Coro dell Europa)

W całej Polsce dorośli artyści tworzą teatry oraz spektakle zaangażowane społecznie i politycznie, sprawnie komentujące najbardziej doniosłe wydarzenia. Teatr kierowany do dzieci to teatr maskowy, kukiełkowy, przyjazny i kolorowy, gdzie znaczącą rolę odgrywa śpiew, gdzie rozsnuwa się fantastyczne historie, gdzie zmyślenie jest prawdą. Według Igi Gańcarczyk dziecko to taki sam człowiek jak dorosły, mający swoje określone zdanie w istotnych kwestiach. Jeśli chcecie się dowiedzieć dlaczego, szukajcie odpowiedzi w Łaźni Nowej, na Piccolo Coro dell Europa.

Powyższe przedstawienie to próba stworzenia alternatywnej rzeczywistości dziecięcego świata  w którym to one sprawują rządy, podejmują najważniejsze decyzje i wypowiadają się w audycjach radiowych. Zamieszkują wyspę (o której nie mamy wielu informacji), urządzoną wedle swojego wyobrażenia o sprawiedliwym świecie. Spektakl bazuje na jednej, konsekwentnie prowadzonej historii, ale formalnie podzielony jest na kilka scen o różnej sile wyrazu, operujących odmiennymi środkami. Są w nim elementy choreografii Dominiki Knapik (w tym genialny mały chłopiec tańczący breakdance), jest śpiew, obraz z kamery wideo i zabawa teatrem cieni. Łatwo dostrzec, że mali aktorzy musieli przełamać wiele barier fizycznych związanych ze swoim ciałem i ciałami partnerów.

Swoboda i energia, jakie biją ze sceny, to zasługa kilkutygodniowych warsztatów zwieńczonych projektem Piccolo Coro dell Europa. Wspólna praca była oparta na ćwiczeniach ruchowych i teatralnych, ale też wspólnych rozmowach na temat tolerancji, partycypacji i roli dzieci w świecie. Reżyser stworzyła grupie młodych aktorów w wieku od 9 do 12 lat przestrzeń do dyskusji, do której nie są na co dzień dopuszczani. Warsztaty pozwoliły opiekunom w indywidualny sposób podejść do każdej z osób i wykorzystać ich specyficzne zdolności. Wszystko w formie świetnej zabawy.

W przedstawieniu skrajnie zaprzecza się niepięknemu hasłu: „ Dzieci i ryby głosu nie mają”. Pozwala się im na swobodne wyrażanie siebie, tym samym pokazując, jak różnorodne potrafi być ich myślenie. Scena obrazująca spór znanych dziennikarzy i publicystów ociera się o pastisz, a i sejmowe obrady mają wydźwięk parodystyczny. Wiele spraw nurtujących współczesne media młodzi aktorzy traktują z humorem. Przez dobrą godzinę biegają i skaczą po scenie, a mimo to nie wyglądają na zmęczonych. Śpiewają We are the world i są w tym przekonujący. W naturalny sposób wciągają równie młodą widownię do interakcji.

To nie jest jedynie debata na temat moralności i tolerancji, to też miejsce, w którym grające dzieci wyrażają swoje własne, prywatne pragnienia, swoje dziecięce potrzeby, co niezmiennie przypomina nam, że mamy przed sobą kształtujące się jeszcze osobowości. Nowe projekty teatralne, zakładające prace „in progress”, są ostatnio bardzo popularne. Wygląda na to, że formuła ta wciąż jest niezmiennie trafna.

Kaja Podleszańska, Teatralia Kraków 
Internetowy Magazyn „Teatralia”, nr 69/2013

Teatr Łaźnia Nowa w Krakowie

Piccolo Coro dell Europa

scenariusz i reżyseria: Iga Gańczarczyk

choreografia: Dominika Knapik

muzyka: Daniel Pigoński

obsada: Oliwia Dębosz, Gabriela Fielek, Anna Gabańska, Adam Gilarski, Róża Głąbińska, Zofia Gniadek, Kuba Kiełbiowski, Maria Kruszyńska, Zofia Krzyszycha, Eliza Kuczyńska, Alicja Madejska, Anastazja Martyniec, Damian Ruszkowski, Dominika Rykała, Igor Wypiór

premiera: 19 lipca 2013

Kaja Podleszańska – rocznik 1992, studentka Teatrologii UJ, feministka, miłośniczka szeroko pojętej literatury i zdrowego jedzenia, lubi słońce, mieszka w Krakowie.