Kozia lekcja finansów (Wilki i Koźlęta)

Kozia lekcja finansów (Wilki i Koźlęta)

Losy opiekuńczej mamy-kozy i jej małych koźlątek nieodmiennie kojarzą się z baśnią braci Grimm. Najnowsza premiera w Teatrze Dzieci Zagłębia w Będzinie w inscenizacji Dariusza Wiktorowicza – obecnego dyrektora tej sceny, powstała właśnie z inspiracji historią autorstwa niemieckich pisarzy. 

Będzińskie Wilki i Koźlęta znaczne odbiegają od pierwowzoru i to nie tylko za sprawą uwspółcześnienia historii. Przede wszystkim zostaje zmodyfikowany  charakter opowieści. Bohaterkami pierwszej części przedstawienia są dwie mamy – Pani Koza i Pani Wilczyca – reprezentujące odmienne modele wychowania pociech. Kozia mama w stosunku do swoich maleństw jest bardzo opiekuńcza, jednak dbając o ich dobro, stara się wpajać im ważne i przydatne w dorosłym życiu reguły. Uczy ich, po pierwsze, umiejętnego i rozsądnego gospodarowania domowymi wydatkami, po drugie – zasad bezpieczeństwa i ostrożności w stosunku do obcych. Jak to jednak z dziećmi bywa, nie zawsze stosują się one do rad swoich opiekunów, zgodnie z zasadą, że każdy uczy się na swoich błędach. Z kolei Wilczyca reprezentuje bardziej restrykcyjne sposoby wychowania, które wzbudzają w jej pociechach nieustającą potrzebę buntu. To właśnie na opozycji: grzeczne aczkolwiek uparte kozy kontra zbuntowane i sprytne wilczki w znacznej mierze jest budowany  spektakl. Ma to przełożenie na wizualny aspekt przedstawienia: z jednej strony ulicy Bajkowej, na której toczy się akcja inscenizacji, mieszkają ubrane w kolorowe stroje kozy, a po drugiej – wilki lubujące się w rockowym stylu. W przypadku Wilczków mamy do czynienia z silną inspiracją (pop)kulturą współczesną, jednak lalki zaprojektowane przez Justynę Rochalę są urocze, a całościowo ujęty styl Wilczków powoduje, że cieszą się one niemałą sympatią widzów.

Druga część przedstawienia należy już w całości do młodych kóz i wilków, zapewne dlatego też ich działaniom towarzyszą znacznie żywsze reakcje widowni niż miało to miejsce w pierwszej odsłonie spektaklu. Bohaterowie grają w wymyślone przez siebie zabawy, a nagrodą dla zwycięzcy są monety przegranego. Nietrudno się domyślić, że Wilczki, wykorzystując swój spryt, oszukują i ogrywają Koźlęta. Jak w każdej historii z morałem musi być i puenta – aby mamy nie dowiedziały się, że dzieci nie posłuchały ich nakazów, i kozy, i wilki solidarnie muszą przeznaczyć zgromadzone pieniądze na budowę wspólnego placu zabaw. Młodzi bohaterowie chętnie przystają na propozycję Księżyca, który przez cały spektakl obserwował poczynania matek i ich pociech.

O ile jednak teksty o gospodarowaniu pieniędzmi wpisują się w całościowy kształt przedstawienia, o tyle wypowiedzi spersonalizowanego Księżyca na temat układu słonecznego są dla mnie dziwnym i nienaturalnym wtrąceniem. Oczywiście edukacja młodych widzów jest ważna, ale nie można przesadzać. Przedstawienie powinno być przede wszystkim spójne, co niestety zostało utracone przez wprowadzenie wspomnianych scen.

W wykorzystywaniu znanych historii nie ma nic złego, ale takie uwspółcześnione inscenizacje muszą być dopracowane w najdrobniejszych szczegółach, inaczej nie wygrają porównania z oryginałem. Będzińska wersja jest ciekawym ujęciem znanego tematu, tym bardziej, że Wilki i Koźlęta to w istocie spektakl muzyczny. Jednak nierówne tempo akcji oraz sceny wprowadzone w związku z prezentacją układu słonecznego powodują, że będzińskiej inscenizacji trochę brakuje do nieśmiertelnego oryginału.

Magdalena Czerny, Teatralia Śląsk
Internetowy Magazyn „Teatralia” numer 77/2013 

Teatr Dzieci Zagłębia im. J. Dormana w Będzinie

Wilki i Koźlęta

scenariusz: Dariusz Wiktorowicz

reżyseria: Tomasz Dajewski

inscenizacja: Dariusz Wiktorowicz

scenografia: Justyna Rochala

ruch sceniczny: Arkadiusz Buszko

asystent reżysera: Agata Madejska

muzyka: Michał Makulski

obsada: Karina Abrahamczyk-Zator, Edyta Dziura, Agata Madejska, Agnieszka Raj-Kubat, Joanna Rząp, Patrycy Hauke, Adam Kwapisz, Karol Kojkoł, Jacek Mikołajczyk, Paweł Sowa, Stefan Szulc

premiera: 16 listopada 2013

Magdalena Czerny – absolwentka kulturoznawstwa o specjalizacji teatrologicznej Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. W ramach studiów podyplomowych na Uniwersytecie Ekonomicznym w Katowicach ukończyła kierunek Menedżer kultury. Debiutowała w Forum Młodych Krytyków. Z „Teatraliami” współpracuje od początku istnienia magazynu. Pracowała w Śląskim Teatrze Lalki i Aktora Ateneum.