Jak spotkanie z przyjaciółmi (I dzień Festiwalu Zawirowania 2013)

Jak spotkanie z przyjaciółmi (I dzień Festiwalu Zawirowania 2013)

Pozytywna energia, ale z dozą nostalgii, intrygujący towarzysze, chcący wciągnąć widzów w swój świat – to komponenty tego spotkania. Pierwszy dzień IX Międzynarodowego Festiwalu Teatru Tańca Zawirowania okazał się rendez-vous, a każdy kolejny tylko umacniał w tym przekonaniu.

Już na początku pokaz Navigation Song BD303 porwał w podróż  po meandrach emocji i wartości wyznawanych przez współczesnego człowieka. Efemeryczna choreografia Irada Mazliaha, choreografa, tancerza i aktora izraelskiego pochodzenia, trafnie obrazuje ambiwalentną naturę ludzkiej psychiki. Jako ogół udajemy się we wspólną podróż, podczas której powinniśmy się wspierać i sobie pomagać. Jako jednostki – walczymy  o własną suwerenność, uciekając się często do manipulacji.

Tytuł nawiązuje  do tradycji pieśni nawigacyjnych, które opisują porty i szlaki wodne, żeby pomóc żeglarzom i rybakom w określeniu ich położenia  na morzu. Każdy z nas płynie własną trasą, a pieśni są drogowskazami kierującymi do przystani, czyli wyznaczonych celów. Często, żeby je osiągnąć, człowiek wykorzystuje pozostałych członków załogi. Każdy walczy o miejsce na pokładzie. Jednoczymy się tylko w sytuacjach zewnętrznego zagrożenia. Wówczas nawet wyjątkowa jednostka okazuje się bezsilna – tylko pomoc współtowarzyszy jest szansą na przetrwanie. Ten liryczny, refleksyjny spektakl dodaje otuchy, jest afirmacją humanizmu, który bywa jedynym ratunkiem  w płynnej nowoczesności. Navigation Song BD303 to pean na cześć braterstwa  i empatii, perfekcyjnie wykonany przez Korinę Kordową, Bartosza Figurskiego  i Szymona Osińskiego – tancerzy Teatru Zawirowania.

Po tak wyśmienitym prologu Kata Juhasz Dance Company przeniosło publiczność do nieco innej rzeczywistości. Przestrzeń pustej muzealnej sali wypełniono artefaktami o erotycznej konotacji. Dmuchana, pomalowana  na złoto lalka wypina się i eksponuje pośladki. Nieopodal leży krokodyl-materac, gdzieś obok białe kubiki. Do tak zaaranżowanej przestrzeni zaprasza Kata Juhash, choreografka i odtwórczyni That’s Alright With Me. Ubrana tylko  w złoty kostium kąpielowy, krąży kusząco między widzami, komplementuje ich  i zaczepia. Zastajemy tu jeszcze wiolonczelistę, Alberta Marcosa (w marynarce i samych bokserkach) oraz kontrabasistę Erna Hocha. Dziwny, nieco spazmatyczny taniec mógł z początku wydawać się nieczytelny. Siedząc wygodnie na podłodze, trudno utożsamić się z ekspresyjną choreografią tancerki, która poprzez interakcję (rozdawanie balonów, kontakt wzrokowy) pomogła nawiązać tymczasową więź. Energia wymieniana między artystami udzieliła się też widowni. Ekscentryczne trio z Węgier bawiło się schematami i próbowało zawstydzić widzów w subtelny sposób. Na ile im się to udało –  pozostawiam indywidualnej ocenie.

Apogeum mojego zachwytu przypadło na wieczór z Nosotros – występ formacji Moving Borders. Najpierw słyszymy gwizdanie. Kto z nas nie pamięta czasów, gdy gwizdnięciem wywoływało się kolegów na podwórku? Tak jest i tutaj. Czterech mężczyzn o zupełnie innych temperamentach przywołuje siebie nawzajem. Razem spędzają czas – refleksyjnie, radośnie, melancholijnie, szaleńczo. Pewne jest to, że w każdej sytuacji mogą na siebie liczyć. Choreografia Jiaciela Neriego jest piękną opowieścią o męskiej przyjaźni, o często chimerycznych relacjach, o honorze i braterstwie. Victor Villasana, Luis Vallejo, Sendic Vazquez, Shanti Vera tańczą tak, jakby spędzili ze sobą całe życie. Emanują energią i poczuciem humoru, które przekazują publiczności w bezpośredni sposób – pod koniec przytulają wszystkich widzów. Każdy krok i gest był przemyślany, klarowny, czysty. Sinusoida emocji, które przyniósł spektakl, wzruszała do głębi.

Tak powinno wyglądać każde spotkanie z przyjaciółmi.

Karolina Szczypek, Teatralia Warszawa
Internetowy Magazyn „Teatralia” numer 66/2013 – dodatek festiwalowy

IX Międzynarodowy Festiwal Teatrów Tańców Zawirowania 2013

Teatr Tańca Zawirowania

Navigation Song BD303

choreografia: Irad Mazliah

taniec: Korina Kordova, Bartosz Figurski, Szymon Osiński

muzyka: Béla Bartók, Igor Krutogolov & Thunderwheel, Goffredo Petrassi, David Bowden, György Ligeti, Julia Kubica, Wojciech Kilar

 

Kolben Dance Company

Kme’hin

choreografia: Amir Kolben

taniec: Alyssa Sugar-Miklberg, Sergei Emoto, Fried rock, Erin Shand, Dror Jesienno, Gmina Amichai, Harel Grz’otis

 

Moving Borders

Nosotros

choreografia: Jaciel Neri

taniec: Victor Villasana, Luis Vallejo, Sendic Vazquez, Shanti Vera

 

fot. Navigation Song, mat. teatru