Gdy nie wiem wszystkiego o teatrze i boję się spytać

Gdy nie wiem wszystkiego o teatrze i boję się spytać

Adam Krawczuk, Marcin Perchuć, Rafał Rutkowski i Maciej Wierzbicki łamią konwencje teatralne, wyśmiewają korzenie teatru, środowisko artystyczne i pseudoartystyczne. Twórcy spektaklu podcinają gałąź, na której siedzą, i nie boją się spaść. Wręcz przeciwnie! Bawią się, lepią szczątki teatru w kolaż rozmaitości.

Bo my, widzowie, przyszliśmy tu po zabawę! Bawią się aktorzy, bawią się widzowie, bawią się wszyscy. Czterej panowie starają się zupełnie inaczej spojrzeć na kulturę. Głaszczą próżne morale widzów, bo przecież do teatru nie chodzi byle kto. Szkalują aktorów, bo ci czasem traktują siebie trochę zbyt serio. Artyści Montowni wymyślają paszkwile na władze kultury, które zanim dowiedzą się, z czym się kulturę właściwie je, to bezwzględnie tną ją nożem, a resztki wyrzucają do kosza. Oj, ci czterej panowie są niebezpieczni. Zaiste, chodzą słuchy na mieście, że po ich spektaklu zapuszkowano jakiegoś dygnitarza…

Na szczęście widzowie mogą czuć się bezpieczni. Od samego początku są w dobrych rękach. Prowizoryczna scena stand-up ułożona jest pomiędzy widownią a wyjściem, więc w razie czego można bez szwanku dla swojej godności i bez poczucia winy uciec z teatru. Nawet przypadkiem waląca się z hukiem scenografia wsparta jest improwizacją aktora, a zapowiedziany dialog z widownią wcale widza nie eksploatuje. Mało tego, jeśli ktoś chce się czegoś dowiedzieć, aktorzy zapraszają na wspólnego grilla, podczas którego zadać można mniej lub bardziej niewygodne pytania dotyczące teatru, w mniej lub bardziej zakrapianej (czy to deszczem, czy czymś mocniejszym) atmosferze.

A atmosfera samego spektaklu jest gęsta, panowie czerpią pełnymi garściami z teatru improwizacji, teatru lalek, teatru cienia, piosenki śpiewanej i wreszcie – z kabaretu. Etiudy następują płynnie jedna po drugiej, aktorzy świetnie się bawią swoją grą, a widzowie ich pomysłami. Czasem sięgają granic absurdu.

Aleksandra Pyrkosz, Teatralia Warszawa
Internetowy Magazyn „Teatralia” numer 41/2013

Och-Teatr w Warszawie

Wszystko, co chcielibyście wiedzieć o teatrze, a boicie się zapytać

tekst: Roman Radomski i Teatr Montownia

scenografia: Paulina Czernek

występują: Adam Krawczuk, Marcin Perchuć, Rafał Rutkowski i Maciej Wierzbicki

premiera: 5 grudnia 2010