Dziecko za rękę z teatrem

Dziecko za rękę z teatrem

Może niektórzy z nas nie doceniali teatrów jako miejsca rozwoju i rozrywki dla naszych podopiecznych. Niesłusznie. Dzieciaki o wiele lepiej radzą sobie z poznawaniem teatru niż niektórzy dorośli, o czym przekonałam się na jednym z premierowych pokazów Liliputy i olbrzymy i… Guliwer – teatr o teatrze na Różanej.

Niech malkontenci i niezadowoleni ze sztuki w Polsce zostaną w domu. Niech krytycy zajmą się krytycznym czytaniem swoich recenzji. W Teatrze Guliwer nastąpił święty czas dla dzieci i sztuki. To one w przeciągu godziny i pół stworzą wspólnie swój spektakl, bawiąc się przy tym lepiej niż w kinie na kreskówce w wersji 3D, lepiej niż przy zabawie drobiazgiem z HappyMeal’a. Teatr Guliwer oddaje głos najmniejszym, bo to dzieciaki właśnie wyrosną kiedyś na wrażliwych i pełnych ludzi, a także na dojrzałych odbiorców sztuki. Czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość trąci. Dobrze jest właśnie od najmłodszych lat oswajać milusińskich ze sztuką i, co najważniejsze, możliwością wpływu na nią. Najnowszy spektakl teatru dla dzieci daje taką możliwość. Oferuje niezapomnianą podróż od garderoby aktora, przez tworzenie scenografii, aż po ostateczne zapadnięcie kurtyny.

Liliputy i olbrzymy i… Guliwer – teatr o teatrze to, jak zdradza sam tytuł, meta-sztuka o teatrze. Oswaja najmłodszych z istotą teatru. Nie tylko tłumaczy im skąd biorą się rekwizyty, po co właściwie są, czym jest scenografia, jak obsługiwać pacynkę, ale zaprasza małych widzów na scenę, aby stali się częścią spektaklu. Aktorzy rozdzielają chętnym i odważnym dzieciakom możliwość podbicia sceny. Uczą wolności tworzenia scenografii, nieskrępowanej możliwości realizacji marzeń, przeniesienia swoich pomysłów i gwarancje ich akceptacji. Pokazują, że scena to nie tylko głoszone ze sceny martwe monologi, ignorujące obecność widza. Dzieci mają sposobność uczestnictwa w realizacji sztuki, odsłania się im rąbka tajemnicy i magii, z której powstaje teatr. Scena staje rzeczywiście miejscem, gdzie aktor kpi sobie z grawitacji, maluje swoim ciałem przestrzeń w takt melodii, rzeźbi radość operowym śpiewem.

Dzieciaki są źródłem nieokrzesanej kreatywności i jak nikt inny rozumieją, na czym polega sztuka. Do jej ujęcia i wyrażenia nie trzeba elokwencji i wybujałych kodów językowych, zbędnych ornamentów. Aby złapać sens teatru w jego najpierwotniejszej, intuicyjnej formie potrzebna jest prosta, może trochę naiwna wrażliwość i ciekawość. Teatr więc powinien otworzyć się na najmniejszych i stworzyć atmosferę, która pozwoli im czuć się potrzebnym sztuce i teatrowi.

Przygody Guliwera w teatrze to nauka, zabawa, skecz w jednym. Sala wypełniona po brzegi śmiechem małych brzdąców, w przerwie ich bieganie pomiędzy fotelami teatralnymi sprawiało wrażenie, że czują się tu jak u siebie. Jako dorosła osoba czułam się szczerze onieśmielona tak prawdziwą reakcją dzieci. Zapewne, dzieci nie byłyby skłonne do otwarcia się w tak dużym stopniu (w obcym przecież miejscu), gdyby wyczuły fałsz ze sceny. Dzieci się na tym po prostu znają. Zdecydowanie godne polecenia.

Aleksandra Pyrkosz, Teatralia Warszawa
Internetowy Magazyn „Teatralia” numer 40/2013

Teatr Guliwer w Warszawie

Liliputy i olbrzymy i… Guliwer – teatr o teatrze

Autor: Marek Zákostelecký

Przekład: Hana Mlynářová

Reżyseria: Marek Zákostelecký

Scenografia: Marek Zákostelecký

Ilustracje muzyczne: Tomasz Kowal

Plastyka ruchu: Maciej Owczara

Obsada:

Profesor Bródka – kierownik zespoł badawczego: Adam Wnuczko
Hugo – doktor cybernetyki: Tomasz Kowol
Mirek – asystent i doktorant: Maciej Owczarzak
Dana – asystentka: Izabella Kurażyńska
Jana – asystentka: Katarzyna Brzozowska

premiera: 1 grudnia 2012