W doniczce cały świat (Kaktus i Angelonia)

W doniczce cały świat (Kaktus i Angelonia)

Sztuka Kaktus i Angelonia, wyreżyserowana i napisana przez Alekseia Ustavshchiova z Sankt Petersburga, opowiada o tym, że dzieci są największym skarbem dla rodziców, i nawet jeśli rozrabiają, są źródłem ogromnej radości.

Spektakl rozgrywa się w dwóch wymiarach – w świecie ludzi i kwiatów – które są dla siebie wzajemnym odbiciem. Śledzimy losy roztargnionego, nieco zapatrzonego w siebie, ale utalentowanego muzycznie Kaktusa, marzącego o zdobyciu światowej sławy. Kaktus mieszka w doniczce na parapecie u śpiewaka operowego. Kiedy do muzyka przybywa ukochana, Kaktus poznaje Angelonię. Staje przed trudnym zadaniem. Musi rozstrzygnąć, co jest dla niego najważniejsze i czego tak naprawdę brakuje mu do pełni szczęścia.

Przedstawienie już od początku rozbudza wyobraźnię. Podnosi się kurtyna. Widzimy ilustrację z książeczki dla dzieci, która na naszych oczach ożywa. Szybko zostajemy wciągnięci w świat opowieści, a roztargniony śpiewak operowy, dziwnie krocząc, od razu zjednuje sobie młodą publiczność.

Kaktus, podobnie jak jego sąsiadka Angelonia, zadziwiają pojemnością doniczek. Kaktus ze swojej wyjmuje pulpit na nuty lub obraz ze autoportretem, natomiast Angelonia, gdy współlokator parapetu czuje się przygnębiony, ratuje go, wydobywając z doniczki konewkę, grabki i spryskiwacz. W domkach z doniczek mieści się wszystko, co bohaterom aktualnie potrzebne.

Efekty specjalne przedstawienia – mrugające gwiazdy, wędrujący świetlisty księżyc i siarczysty deszcz – zachwycają. Podobnie oczarowuje muzyka, choćby dobrze znany szerokiej publiczności utwór Edvarda Griega W grocie Króla Gór.

Skróty fabularne – zawieszenie obrazu przedstawiającego ukochaną śpiewaka operowego lub symboliczne zakwitnięcie Angelonii i Kaktusa – wydają się być świetnym rozwiązaniem. Tak opowiedziano o rodzącym się uczuciu, ale z drugiej strony – skróty te mogą sprawiać trudność w zrozumieniu, a nawet sugerować, że twórcom przedstawienia aż za bardzo spieszyło się do rozwiązania akcji. Podobne wrażenie sprawia, już na koniec inscenizacji, wizualizacja kwiatków przypominających pierwsze, kiczowate, animowane gify.

Kaktus i Angelonia, sztuka dla dzieci, to historia opowiadana gestem, ruchem scenicznym, muzyką, bardziej intonacją głosu, niż słowem. Mówi poza tym, że praca i pasje mogą dawać rodzicom zadowolenie, ale szczęście zawdzięczają dopiero dzieciom.

Sabina Lewicka, Teatralia Rzeszów
 Internetowy Magazyn „Teatralia” numer 91/2014

Teatr Maska w Rzeszowie

Kaktus i Angelonia

Aleksei Ustavshchikov

reżyseria: Aleksei Ustavshchikov

scenografia: Anastasia Kardash

opracowanie muzyczne: Aleksei Ustavshchikov
obsada: Marta Bury, Kamil Dobrowolski, Tomasz Kuliberda, Bogusław Michałek, Ewa Mrówczyńska, Kamila Olszewska, Andrzej Piecuch

premiera: 15 lutego 2014

fot. Beata Jarzyna