Coppelia współczesna

Coppelia współczesna

Coppelia Leo Delibesa to drugi balet w Operze Wrocławskiej, do którego choreografię stworzył włoski artysta Giorgio Madia. Spektakl jest eklektyczny – zarówno w muzyce, jak i ruchu scenicznym znać inspiracje naszym słowiańskim folklorem. Całość tworzy spójną historię w trzech aktach z oczekiwanym happy endem.

W małej polskiej wiosce, gdzie stęsknione mieszkanki gorąco witają powracającą właśnie kompanię młodych żołnierzy, przebywa nieco ekscentryczny wynalazca. Doktor Coppelius specjalizuje się w tworzeniu lalek łudząco podobnych do żywych ludzi. Jego celem jest ożywienie ulubionej z nich – Coppeli, którą mężczyzna zdaje się darzyć uczuciem. Wynalazca, choć budzi postrach wśród młodych bohaterek opowieści, staje się również obiektem ich żartów. Najodważniejsze z wiejskich panien plądrują jego pracownię, pełną głów, dłoni, nóg, łokci i wielu innych ludzkich fantomów. Główna bohaterka (pierwsza solistka – Swanilda – Paulina Woś) sprytnie zapobiega tragedii i ratuje ukochanego Franza (Łukasz Ożga) przed zabiegiem połączenia jego serca z sercem lalki. Swanilda doskonale odgrywa rolę ożywionej Coppeli, ale kiedy doktor orientuje się, że jego eksperyment nie tylko wcale się nie powiódł, lecz także on sam padł ofiarą intrygi, wpada w złość. Ostatni akt wieńczy zabawa weselna dwojga bohaterów, podczas której mieszkańcy zaprzyjaźniają się z nielubianym dotąd doktorem.

Coppelia to spektakl idealny na trwający karnawał. Jest dynamiczny, kolorowy i – co zaskakuje najbardziej tradycyjną, operową publiczność – odważny i bezpruderyjny. Solistki nie stronią od pokazywania tego, co mają pod swoimi – i tak krótkimi – sukienkami, a niektóre z tanecznych figur ocierają się o cielesne prowokacje. Całość podana jest jednak ze smakiem i humorem, którego zresztą nie brakuje także przy innych okazjach. Sztuka emanuje żartami sytuacyjnymi i mnóstwem zabawnych scenek. Twórcy spektaklu stworzyli Coppelię współczesną, daleką od grzecznych sukienek do ziemi i często powielanej na światowych scenach sielskiej, idyllicznej scenografii. Fascynuje niebanalna dekoracja, ruchome platformy nawiązujące do naukowej tożsamości Dr. Coppeliusa, których motywem przewodnim są gigantyczne zębatki i inne mechanizmy potężnych maszynerii. Natomiast w podziemiach, w których naukowiec ma swój gabinet, znajduje się magazyn z żywymi elementami ludzkich ciał, poruszających się za pomocą przycisku cennego pilota. To scenograficzne dzieło należy do Fabrice Serafino. Coppelia trzyma na kolanach torebkę z mikroskopijnej wielkości pieskiem w środku, nawiązując tym samym do współczesnych celebrytek, dopełniających żywą istotą swoją mniej lub bardziej udaną stylizację.

Wszystkie elementy baletu są tutaj zachwycające – choreografia, scenografia, kostiumy Słoniowskiej i kompozycje muzyczne stanowią pełną całość. Ruch sceniczny to połączenie tańca klasycznego z typowymi dla niego stałymi schematami, z mazurem, kujawiakiem, momentami także z figurami typowymi dla łyżwiarstwa. Duch słowiańszczyzny wyłania się również z muzyki, chwilami pobrzmiewającej nieco Moniuszką. Wiele tu scen zbiorowych, zarówno układów wymyślonych dla żeńskiej i męskiej części baletu, jak i ich wspólnych występów. Paulina Woś i Łukasz Ożga wykonują kilka porywających pas de deux. To spektakl z pewnością zachwycający wizualnie, zajmujący i nieco tylko przesadnie przeciągający się w ostatnim akcie. To świat szalonego naukowca pomieszany z sielską atmosferą wiejskich zakochanych par, ze świeżym, współczesnym spojrzeniem. Widowisko w pełni udane, właściwie bez wyraźnych potknięć.

Karolina Obszyńska, Teatralia Wrocław
Internetowy Magazyn „Teatralia” numer 83/2014

Opera Wrocławska

Coppelia

Léo Delibes

inscenizacja i choreografia: Giorgio Madia

kierownictwo muzyczne, dyrygent: Tadeusz Zathey

scenografia: Fabrice Serafino

kostiumy: Małgorzata Słoniowska

obsada:

Swanilda (Paulina Woś, Nozomi Inoue, Dajana Kłos, Natsuki Katyama); Franz (Łukasz Ożga, Siergiej Oberemok, Michał Halena, Tomasz Kęczkowski, Adam Piątek); Coppelius (Michał Halena, Siergiej Oberemok, Gabriel Stoyanov); Coppelia (Anna Abesadze*); Wera (Nozomi Inoue, Paulina Woś, Martyna Wójcik, Karolina Woźniak); 4 przyjaciółki (Anna Gancarz, Dajana Kłos, Magdalena Kurilec, Karolina Woźniak, Monika Szuba, Kamila Dykta, Zofia Knetki,Natsuki Katyama); Generał (Siergiej Oberemok, Łukasz Ożga, Kacper Poślednik); Ksiądz (Piotr Oleksiak); oraz koryfeje, zespół baletu Opery Wrocławskiej

Premiera: 29 grudnia 2013

mat. graficzne teatru

Karolina Obszyńska – rocznik 1989. Magister filologii polskiej (specjalność teatrologiczna), wcześniej studentka Uniwersytetu Warszawskiego. W „Teatraliach” od 2009 roku, w teatrze od zawsze. Publikuje także w „Teatrze” i „Teatrze Lalek”, na portalu wywrota.pl i ArtPapier.com. Ponad wszystko kocha pantomimę i teatr dramatyczny, zwłaszcza spektakle Krystiana Lupy i Krzysztofa Warlikowskiego.