8.09.2013 – Wieczór Re//mixów w Starym Browarze

8.09, godz.19:00, Stary Browar, Studio Słodownia +3

Wieczór Re//mixów

(we współpracy z CK Zamek, w ramach programu Archiwum Ciała Anny Królicy)

Iza Szostak
Merce Cunningham: RE//MIX

Ramona Nagabczyńska
Re:akumulacja
©Trisha Brown

Bilety na Wieczór Re//Mixów  w cenie 10/15zł dostępne są w punktach informacyjnych Starego Browaru.

***

Iza Szostak REMIX Merce Cunningham, Art Stations Foudnation, fot. kasia_chmuraIza Szostak

Merce Cunningham: RE//MIX

choreografia Iza Szostak
wykonanie Iza Szostak, Kuba Słomkowski
muzyka Kuba Słomkowski
światło Karolina Gębska
przestrzeń Iza Szostak, Kuba Słomkowski

 

Jak dzisiaj młodzi choreografowie odnoszą się do haseł i koncepcji zapoczątkowanych „dawno temu w Ameryce” kiedy rodził się postmodernizm? Jak i jakie nowe technologie wykorzystałby dzisiaj Cunningham w swoich pracach?

Metody pracy i przeanalizowane pomysły, a także zbiór choreograficznych cytatów ze spektakli Merce’a Cunningham’a (twórcy amerykańskiego post-modern dance) to bogaty materiał na Re//mix realizowany przez Izę Szostak.

Komponenty i czynniki jako źródło obecne w realizacji:

MUZYKA – czyli relacja Merce Cunningham- John Cage i ich chance operations. Muzyka jest u nich wyzwolona od tańca, istnieje jako niezależny czynnik. Cunningham, współpracując z Cage’em, wprowadził symultaniczność istnienia muzyki i tańca w spektaklu, oba „narzędzia” były tworzone oddzielnie z naciskiem na brak ich wzajemnych wpływów. Muzyka ma swój tor i nadaje jedynie atmosferę. Pierwsze spotkanie następuje w dniu realizacji i jak mówił Cunningham; „to zawsze była najbardziej ekscytująca chwila”.

SPACE – wszystko na scenie dla Cunninghama jest równie ważne, obecność tancerzy w przestrzeni jest niekoniecznie scentralizowana, a ich prezencja nie jest ukierunkowana w stronę widza.

RUCH – każdy ruch może podążać za poprzednim w nieograniczonych kierunkach wedle możliwości anatomicznych tancerza, niejasny jest początek, środek i koniec ruchu, ani jego logiczne połączenie. Ruch jest badany w stanie czystym bez jakiejkolwiek narracji i dramatyzmu.

SCENOGRAFIA – nigdy nie dominuje, trochę jak w sytuacji ulicznej; jest unikatowa, nowoczesna i nie ma wpływu na przemieszczających się ludzi. Cunningham zapatrzony w nowinki technologiczne nieustająco wprowadzał nowe eksperymenty w sztuce wizualnej.

CHANCE OPERATIONS (operacje przypadkowe) – Cunningham zainspirowany podejściem Johna Cage’a do komponowania muzyki wykorzystał jego metodę w choreografii. Poprzez rzucanie kostkami podejmował decyzje na temat ilości tancerzy na scenie, kolejności części choreograficznych bądź sekwencji ruchowych, kierunków i powtórzeń. Zastosowanie chance operations było istotne, aby pozbyć się ograniczeń, gustów i nawyków ruchowych w procesie twórczym. Cunningham używał ich tylko w początkowej fazie tworzenia.

JOHN CAGE – kompozytor i partner Cunninghama, znany z eksperymentów z preparowanym fortepianem, a także z używania przedmiotów codziennego użytku jako instrumentów. Twórca chance music, nowego postrzegania kompozycji zaczerpniętego z filozofii Dalekiego Wschodu i chińskiej Księgi przemian I Ching, mówiącej o wróżeniu metodami losowymi.

O Artystach

Iza Szostak – tancerka, choreografka. Absolwentka Szkoły Baletowej w Warszawie oraz Codarts/Rotterdam Dance Academy w Holandii. Obecnie studentka Instytutu Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Warszawskiego. Stypendystka Polskiego Ministerstwa Kultury, Holenderskiego Corrie Hartong Fonds, Programu Alternatywnej Akademii Tańca oraz Solo Project Art Stations Foundation. Odbyła staż w Belgii w zespole Jana Fabre/Troubleyn. Współpracowała m.in. z Michaelem Schumacherem, Amy Raymond, Anną Holter, Wojtkiem Ziemilskim, Marysią Stokłosą, Edytą Kozak i Kayą Kołodziejczyk. Stworzyła i współtworzyła spektakle, które były wystawiane w Holandii, Niemczech, Portugalii, Chinach i Polsce.

Autorka spektakli: “Karmi-go”, “Feedback”, “From culture to nature”, “The glass jar next to the glass jar” i “RE//MIX Merce Cunningham”. Współpracuje z artystą wizualnym i eksperymentalnym muzykiem- Kubą Słomkowskim. Stypendystka wspieranego przez Unię Europejską międzynarodowego projektu dla młodych choreografów SPAZIO.

Od paru lat zafascynowana pracą z osobami zawodowo nie związanymi z tańcem. W swojej praktyce powołuje się na ruch autentyczny, analizę ruchu Labana oraz elementy improwizacji Forsythe’a.

Znajduje dużą frajdę w uczeniu tańca i kompozycji ruchu, lubi śpiewać choć uważa, że nie umie, Improwizuje na scenie i w życiu, od lat marzy jej się wypad w Alpy na narty oraz podróż do Nowej Zelandii.

Kuba Słomkowski – absolwent malarstwa Warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Studiował też na wydziale Bellas Artes uniwersytetu Complutence w Madrycie. Zdobył trzecią nagrodę w konkursie Samsung Art Master (2009) za pracę pod tytułem Program Music Box. Autor m.in. projektów Taxi Music Wheel, Impreza Ciszy, StopAndWalk, Syrena dla Warszawy, Kolacja Na Hucie. Współtwórca kolektywu Parque-no oraz duetów KubaTwiceImprovise i Dwóch Ludzi z… Posługuje się wieloma mediami, oprócz dźwięku i performance art interesuje się także malarstwem.

 

***

Ramona Nagabczyšska, Re-Akumulacja, WieczĘr RemixĘw, Art Stations FoundationRamona Nagabczyńska

Re:akumulacja

choreografia i wykonanie Ramona Nagabczyńska
muzyka Alexander Zekke
projekcje Miguel Nieto
światła Jan Cybis
produkcja Komuna//Warszawa przy wsparciu Instytutu Muzyki i Tańca

 

„Łacinskie słowo inventario określa zarówno inwencję, jak i inwentarz. W moim inwentarzu jest nie tylko Trisha Brown ale również ileś tysięcy osób na temat Trishy Brown. I jeszcze jest dokumentacja wideo z Trishą Brown, i zdjęcia Trishy Brown, i ileśset tysięcy plików wideo z osobami na temat Trishy Brown, i zdjęć osób na temat Trishy Brown.

Remiksując Trishę Brown można powiedzieć, że remiksuję jej remiksy a co najwyżej, że remiksuję media za pomocą których dotarła ona do mnie. Gdzie jest Trisha w tym gąszczu powieleń? W tej akumulacji cytatów na temat Trishy? Może jest wszędzie. Może rozpłynęła się w bitach i pikselach, w myślach i ruchach, w Twoim ciele i moim”.

Ramona Nagabczyńska swoją edukację taneczną rozpoczęła w Państwowej Szkole Baletowej w Warszawie. Po zdobyciu dyplomu kontynuowała naukę na wydziale tańca współczesnego w Hochschule für Musik und Darstellende Kunst we Frankfurcie nad Menem, a nastepnie w London Contemporary Dance School. Po skończeniu edukacji tanecznej tańczyła m.in. dla Polskiego Teatru Tańca, Saju Hari (Wielka Brytania), Darkin Ensemble (Wielka Brytania), Tom Dale Company (Wielka Brytania), 30 Bird Productions (Wielka Brytania), Carrie Cracknell i Lucy Guerin (Wielka Brytania/ Australia), Emmy Martin (Irlandia), Davida Wampacha (Francja), Uia Sickle (Belgia/Kanada), Marysi Stokłosy (PL), Kayi Kołodziejczyk (PL), Good Girl Killer (PL) oraz Clod Ensemble (Wielka Brytania), z którymi współpracuje od 2008 roku. Tego samego roku Ramona dołączyła do międzynarodowego kolektywu Universal Law of Impermanence (U/LOI). Jej pierwsza praca „Man’s Best Friend” została stworzona w 2009 roku w ramach programu Solo Projekt organizowanego przez Art Stations Foundation. Do późniejszych prac należą: instalacja wideo „Turao/Dziw” (2010), spektakl „New (Dis)Order”(2012) oraz jej najnowsza produkcja „Akumulacja© Trisha Brown” wyprodukowana przez Komunę Warszawa jako część cyklu RE//MIX.