Teatr obrotowy/teatr wywrotowy (Plan B)

Teatr obrotowy/teatr wywrotowy (Plan B)

Tegoroczna edycja festiwalu Materia Prima obfituje w wydarzenia, których celem jest jawne przeciwstawienie się panującym prawom fizyki. Po fenomenalnej włoskiej Boskiej Komedii z tą tematyką zmierzyli się artyści z francuskiej Compagne 111. O ile poetycka nadnaturalność interpretacji Dantego pozostaje tajemnicą twórców, o tyle Plan B znad Sekwany stanowi w pełni otwarty popis mariażu sztuki cyrkowej z teatrem tańca.

Za całą scenografię służą w zasadzie dwa elementy: ogromna, zajmująca większą część sceny równia pochyła oraz białe płótno służące za tło dla projektora. Po krótkim preludium na gitarze kolejni aktorzy wyłaniają się zza centralnie umieszczonej bryły i dosłownie ześlizgują się z niej, wykonując przy tym różne ekwilibrystyczne ruchy. Dzięki odpowiedniemu ustawieniu głównego elementu scenografii oraz zintensyfikowanej pracy świateł powstaje złudzenie optyczne i widzowie oglądają historię w wersji slow motion.

Sama opowieść, albo raczej szereg scen o spójnej tematyce, odwołuje się (w dość humorystyczny i zdystansowany sposób) do potrzeby pomocy w pokonywaniu trudności życia codziennego. Najpierw zza równi wyskakują gotowe produkty – efekty korporacyjnego dress code w garniturach i dobrze wystylizowanych fryzurach. Codzienna droga z  i do pracy oraz to, co dzieje się w niej samej, świetnie obrazują ludzkie schody – wzajemne wchodzenie na siebie, przenikanie przez kolejne szczeble niby wspólnie, ale w jednostkowym interesie.

Wraz z rozwojem sytuacji ewolucji ulega również scena. Okazuje się, że przywoływana wielokrotnie równia pochyła jest niecodzienną machiną, z której raz po raz wysuwają się liczne szufladki, podesty, otwierają się ukryte okna i drzwi. Bryła zdaje się myśleć razem z aktorami, dosłownie staje się ich częścią – wystarczy wspomnieć o tym, jak dwoje ludzi scalonych z drzwiami (nie z szafą jak u  u Polańskiego, choć trop podobny) próbuje przemieścić się z miejsca na miejsce, bawiąc się przy tym piłeczkami do ping-ponga.

Skoro o zabawie mowa, to należy zwrócić uwagę na fakt, że Plan B jest w dużej mierze popisem umiejętności akrobatycznych i żonglerskich okraszonych licznymi teatraliami. Taki cyrk, tyle że w garniturze. Wspaniałe umiejętności są niewątpliwie ozdobą spektaklu, jednak nie wnoszą niczego istotnego do przedstawienia jako takiego.

Plan B to mocno cielesna historia o tym, co Gombrowicz nazywał „międzyludzkim”. Uwikłanie we wzajemne relacje, gdzie „Ja” istnieje nie tylko obok „Ciebie”, ale przede wszystkim „wobec Ciebie” wybija się na pierwszy plan przedstawienia. Fizyczny wysiłek współgra z akrobatyczną lekkością. Ta lekkość udziela się publiczności, która uwiedziona licznymi sztuczkami zapomina z czasem, że bądź co bądź jest w teatrze.

Piotr Gaszczyński, Teatralia Kraków
Internetowy Magazyn „Teatralia”, numer 130/2015

3 Międzynarodowy Festiwal Teatru Formy „Materia Prima” w Krakowie

Plan B

Compagne 111 – Aurélien Bory / Phil Soltanoff

koncepcja, scenografia: Aurélien Bory
reżyseria: Phil Soltanoff
reżyseria światła: Arno Veyrat
muzyka: Phil Soltanoff, Olivier Alenda, Aurélien Bory
dodatkowa muzyka: Ryoji Ikeda, Lalo Schiffrin
wzmacniacze: Olivier Alenda, Loïc Praud
instalacja wideo: Pierre Rigal
kostiumy: Sylvie Marcucci
rekwizyty: Christian Meurisse, Harold uidolin, Pierre Dequivre
patyna: Isadora de Ratuld
asystent reżysera: Hugues Cohen
akustyk: Joël Abriac
oświetleniowiec: Carole China
inspicjent: Thomas Dupeyron
administracja i produkcja: Florence Meurisse, Christelle Lordonné, Marie Reculon
produkcja: Compagnie 111 – Aurélien Bor

oryginalna kreacja ról: Olivier Alenda, Aurélien Bory, Loïc Praud, Alexandre Rodoreda
obsada: Mathieu Bleton, Itamar Glicksmann, Jonathan Guichard, Nicolas Lourdelle

premiera: 2003

fot. materiały festiwalu